Categorie archief: Reizen

Colombia part 2: Salento

Na eigenlijk maar 1 volle nacht doorgebracht te hebben in Bogota heb ik de volgende ochtend om 6 uur met M (zie vorige blog) afgesproken op de gele terminal van het centraal busstation van Bogota. Eindbestemming: de koffieplantages van Salento, een nieuw avontuur is begonnen…

Reis Bogota -> plantation house in Salento (27 dec.)

De busmaatschappij Bolivariano die in de Lonely Planet (LP) wordt aangeraden bleek niet meer mogelijk te zijn op dezelfde dag. Gelukkig was er ook nog die andere (naam vergeten) en die had wel 2 plaatsen naar Pereira, maar niet naar Armenia, op zich ook een mogelijkheid maar een beetje om en niet zeker dat we aansluitend vervoer zouden vinden van Pereira naar Salento. Klein detail, we moesten 5 uur bivakkeren op het busstation. De busrit zelf was echt heel goed te doen, hij duurde wel iets van 6 uur maar zowel de bus als de rit zelf waren top, dat dat laatste hier ook anders kan zijn we ook al achter gekomen, daarover later meer. Uiteindelijk bleek dat de bus ook langs Armenia kwam en dat we daar al uit konden stappen, dikke prima dus want we konden meteen instappen in een klein busje naar Salento.

Aankomst en slapen in Salento

Aangekomen in Salento was het maar 100m lopen naar de plantation house, een hostel behorende bij een finca met een koffieplantage (Finca Don Eduardo Coffee Farm). M heeft hier afgesproken met M en R die hier in Colombia hun wereldreis van 7 maanden afsluiten. Die hadden dus al een 3-persoonskamer waar ik nog even erop gokte dat ik nog wel een slaapplek kon bemachtigen. Na wat puzzelen bleek dat er nog wel een slaapplaats was op de dormio bij de finca zelf maar er waren ook nog wat dames bezig met bijzondere rituelen in het bos in en die sliepen daar ook. Er was even niemand beschikbaar om mee te lopen, maar de omschrijving was (wel in het Engels gelukkig)… Loop het pad af naar beneden, links aanhouden, als de weg weer vlak wordt dan krijg je een S-bocht om een huis heen, op een gegeven moment krijg je dan een houten bruggetje aan de linker kant en als je daar op loopt dan ben je bij de ingang. Nu ben ik me echt wel bewust van mijn navigatie skills, of tenminste het ontbreken er van maar nog langer wachten had ik ook geen zin in, ik wilde naar bed. Later heb Ik het pad, dat overigens echt een kuitenbijter is, bij daglicht nog vaker gelopen dan dat mij lief was en met wat fantasie klopt de omschrijving redelijk. In het donker daarentegen, met een hoofdlampje op dat voornamelijk naar de grond gericht is om te kijken dat je niet in een gat stapt en 20kg bepakking en helemaal gaar van een dag lang bussen. Kan het zomaar eens gebeuren dat je 2 boomstammen in de richting van de weg mee, maar dan op een iets hoger liggend zijspoor niet opmerkt als bruggetje. Typisch is wel dat het pad net daarna nog veel stijler naar beneden ging, smaller werd en de ondergrond was glibberig en oneffen, maar het had wel een S-bocht dus ik zou nog goed kunnen zitten want die had ik nog niet gehad (dacht ik), meerdere S-bochten zelfs, lucky me. Inmiddels waren zelfs de Colombiaanse 10 minuten verstreken en besloot ik maar om te draaien, dat bleek de juiste beslissing en na 10 minuten in het donker klimmen zag ik toch het bruggetje en daarna ook een poortje. Daar aangekomen bleken ze niet op mij te zitten te wachten, de dormio was al vol met de heksen hele aardige vrouwen met een bijzondere hobby. In Colombia zijn de mensen over het algemeen echt heel aardig en ook deze keer was dit zo, ik weet het niet 100% zeker maar volgens mij offerde de eigenaresse (tevens leider van voorgenoemde groep vrouwen) haar eigen bed op. Ik kreeg een 2-persoonskamer op een veranda met het beste uitzicht ever, dat werd des temeer bevestigd toen ik wakker werd en naar buiten keek.

Koffie tour van Finca Don Eduardo Coffee Farm (28 dec.)

‘S ochtends zijn we gestart met de koffietour die letterlijk eindigde onder het bed van voorgaande nacht, onder de veranda dus. Deze koffietour is een echte must do, het is een ecologische plantage en maken dus geen gebruik van chemicaliën als pesticiden e.d., het verhaal wordt op een hele leuke en informatieve manier verteld door Tim en/ of Eduardo. Je kunt er onbeperkt bananen eten en de koffie komt vers van het land.

Coffee tour don Eduardo

Waterval Santa Rita

Als je dan toch in Salento bent, dan is een tochtje naar de waterval Santa Rita de moeite waard. De waterval op zich is niet heel spectaculair, de route er naar toe is wel heel erg mooi. Je kunt er heen met de bus, met de mountainbike, te paard of wandelend. M en M kozen voor het paard, R en ik gingen wandelen, het is een tochtje van +/- 7km heen en ook weer terug en is meer dan de moeite waard. Neem wel wat geld mee want het pad loopt over 100m privé terrein. Omgerekend kost je dit ongeveer 1€.

Santa Rita waterval - Salento Omgeving van Santa Rita waterval - Salento

Valle del Cocora (29 dec.)

Onze laatste trip in Salento was een tocht naar Valle del Cocora, hier staan zogenaamde waspalmen. Deze palmbomen worden wel 60m hoog en zijn de grootste palmbomen ter wereld en komen alleen hier in het wild voor. De totale wandeltocht was 11km met ergens in het midden een ontzettend mooi uitzicht. Hoe dat er uit ziet moeten we zelf ook even Googlen want los van het feit dat we onze kuiten de afgelopen dagen al genoeg hadden mishandeld, moesten we ook nog op tijd bij een bus zijn die ons naar Medellin ging brengen…

Waxpalm Valle de Cocoro - Salento

Mijn hoofd is een wervelstorm

Zelden was ik zo druk in mijn hoofd als dat ik de laatste 2 weken ben. Het is echt een mix van super exited, spannend, stress etc… Wat gaat er dan allemaal in mijn hoofd om? In het kort komt het neer op een mix van vakantie, daten, opnieuw oom worden, Dotan in Ziggo Dome, werk druk, telegraaf actie en dat per minuut afwisselend gedurende de gehele dag door.

Eerste kerstdag vertrek ik voor een backpack vakantie voor 4 weken naar Colombia, ik heb hier echt zo ontzettend veel zin in. Dit keer ga ik helemaal alleen, dat is voor mij een geheel nieuwe ervaring maar tijd om het spannend te vinden heb ik nog niet. Ik heb wel wat voor onderzoek gedaan in wat ik wil doen en wat ik wil zien, wat je in Colombia wel kunt doen en wat beter niet. Geloof me, alle grappen over pakketjes en poeders heb ik al wel gehoord ;). De eerste twee nachten heb ik geregeld en verder staat alles nog open, in elk geval wil ik de jungle in op de grens met Brazilië en Peru.

Het is al weer een tijdje geleden dat ik over daten heb geschreven, ook nu ga ik er niet heel uitgebreid op in want dat zou wel eens heel ongemakkelijk voor deze of gene kunnen worden, waarbij ik in dit geval leidend lijdend voorwerp ben van beide. Ik ben dus 2x op date geweest met P die ik heb ontmoet op Tinder, de eerste date met mijn hond Bruce naar het bos en de tweede date zijn we gaan schaatsen. Ik vond het beide super gezellig, maar ik twijfel wat P van de tweede date heeft gevonden en durf het niet goed te vragen :-/. Het irrationele gevoel iets te verliezen wat er niet is, weerhoudt me er van om het te vragen. Kennelijk is dit ook Mark.

Afgelopen zaterdag ben ik in alle vroegte van Tilburg naar het verre Amsterdam gereisd, uhm… serious, voor Colombiaanse begrippen is Tilburg een dorp bij Amsterdam, maar goed sommige mensen vinden het ver. Vriendin S appte me laatst een krantenknipsel of ze me op mocht geven voor een Valentijns-actie van Vrouw.nl (bijlage in de Telegraaf). Heel kort heb ik getwijfeld, maar soms moet je dingen doen buiten je comfort zone. Dit is was dus zo’n ding. Puntje van aandacht is wel dat ik op dat moment nog geen date had afgesproken met P. Na de eerste date had ik kunnen cancelen maar ja hoe vaak krijg je die kans en gezien het aantal 1e dates die ik afgelopen jaren heb gehad wilde ik dit nog geen halt toeroepen. Het bleek een superleuke ochtend, met een interview, visagiste, styliste, video en fotoshoot. Jullie gaan het vanaf de 13e februari zelf zien op de website- en in de Telegraaf bijlage van vrouw.nl. Tenzij… ik niet mee beschikbaar ben op de dating markt. Superjammer voor jullie natuurlijk, maar voor mij zelf om meerdere redenen wel zo prettig, dan kan ik namelijk vragen om mij er uit te laten.

Afgelopen zaterdag is mijn eerste neefje geboren, van nichtjes had ik er al 3. Echt superleuk, maar een neefje is wel echt kikken hoor. Het is ook de eerste keer dat ik eigenhandig een baby van nog geen 24 uur oud vast heb gehouden. Heel bijzonder toch wel :).

Afgelopen maandag was mijn moeder jarig, we hadden al wel een tijdje het idee dat dat er aan zat te komen en afgelopen februari heeft mijn moeder kaartjes gekocht voor een concert van Dotan in Ziggo Dome. Ze was jarig en dus mocht ze ook voor mij betalen :p. Het was echt een heel tof concert, thnx mam.

Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen dat de dagen net voordat je op vakantie gaat extra druk zijn op het werk. Tel daarbij op een collega die ziek is en dat klanten nog net dingen gedaan willen hebben voor het einde van het jaar. Enfin, waar ik normaal gesproken mijn werk best goed op kantoor kan laten doe ik nu ook ’s avonds wat controle rondjes in mijn hoofd.

Tot slot heb ik ook in de privé sfeer wat afspraken lopen die door moeten gaan tijdens mijn vakantie, daar moet ook nog e.e.a. voor gereld worden en ik zit hier op mijn gemak een blogpost te schrijven. Tijd om verder te gaan met belangrijke dingen… Tot later.

P.s.: excuses voor het gebrek aan beeldmateriaal, er moet ook nog gewerkt worden

Update 23-12-2015 18:30:
Stoute schoenen aangetrokken wat betreft P (had ze nog ergens liggen), laten we zeggen dat de Telegraaf blij is nu…

Nicaragua, even time goes slowely

Okay, this time i decided to write my blog in English, for the first time I write a blog in English at all. The tought behind this, is that the people I met here in Nicaragua are speek and understand far worse Dutch than I am at writing in English (believe me it is possible). A disadvantage is that 50% of my parents Will not understand a word of it, but I am sure my dad will translate it.

In this part of the world it is still the 2nd of december and that means that I have been here for just 3 days, out of 24 in total (not counting 2 days traveling). Everything seems to go so slowely over here, even the time and that is wonderfull when you are on hollidays.

I am in Nicaragua for holliday and for visiting a good friend from my hometown, let’s call him John (because that is his name and thus would make sense) he is A.K.A. The Dutch Smiling Yogi. The plan is that we travel together, he lives here for 6 weeks already, but he worked a lot as vollunteer and studied Spanish. So this is also John’s holiday. He learned and experienced a lot about Nicaragua and he speaks and understand Spanish. So he is the perfect guide for me. Thanks John.

We started in Leon, Leon is one of the two rival main cities, together with Granada. The logical compromise between them is Managua. Manuaga is the capital city of Nicaragua and this is also the city where you arrive by plane. So did we, by coincedence there was a lady from London who had to be in the same hostel in Leon… The turtle lodge. This was perfect because we shared the costs for the taxi. As John had seen Leon before, N. (The lady I told you about in the previous sentence) and I, explored the city with the lonely planet in our hands. There was a tour in it described with 26 highlights. I believe 20 of them where churches and the cathedral, but we went of the track and discovered that Leon is more interesting than the 26 blue circles on the map in that famous blue book. If you have plans to visit Nicaragua, you should go to Leon and see:

  • The rooftop of the main cathedral for a priceless view and that for just $3.
  • Botanic garden, they even have a dear, wow (sarcasm mode off), costs $1.
  • Art museum, free entrance
  • Juice store on the central park (with your back to the cathedral first corner of the 2nd block on your right hand). Fresh, large and less than $2
  • Wall paintings on several places in the city, mostly on walls (free)
    Fresh fruits everywhere

Since yesterday we are staying at another recidence of the turtle company. It is called the surfturtle. It is absolutely gorgous, directly lying on the beach on an island in a reservate. Everything is perfect here. Imaging yourself writing a blog on a tablet, sitting in the sand, a few meters from the shore with clear sky, filled with bright stars because there is no environment light. That is exactly what I am doing right now and probably what I will be doing when I write a blog about this place we call . B.T.W. I have seen surfers and we saw a turtle lying here eggs almost on our feed but I am looping forward to see a surfing turtle.

Nicaragua – de voorbereidingen

Eind november zou ik naar Nicaragua vertrekken om daar voor een maand te backpacken en samen met John het land te verkennen. deze datum van 29 november was een keiharde deadline voor een hoop dingen.

Waar ik op mijn werk bij Prezent Internet nog 2 dagen extra speling gekregen om me voor te bereiden op de vakantie bleek dit achteraf planningstechnisch niet helemaal goed uit gekomen. Het gevolg… woensdag tot laat gewerkt. Donderdag had ik tijd om alles in te pakken, te kopen wat er ontbrak en goed voor te bereiden op de reis. Ook hier kwam een kink in de welbekende kabel, er kwam nog een retourtje Tilburg – Loosdrecht tussendoor. Daaruitvoort kwam nog een heel aantal uurtjes werk voor Planware met dingen die af moesten zijn voordat ik op vakantie ging.

Vrijdag is een van de eerste dingen die ik heb gedaan… Mijn trouwe bruine viervoetige huisgenoot Bruce naar het dierenhotel (klinkt meteen een stuk beter dan pension) gebracht. Hij blijft daar gedurende mijn vakantie, hij heeft het daar altijd naar zijn zin. Ik heb andere opties bekeken, maar uiteindelijk dan toch voor het pension dierenhotel gekozen.

Gelukkig heb ik vrijdag ook nog de tijd genomen om in elk geval op tijd mijn spullen bij elkaar te verzamelen en te kopen. Verder tot in de nacht bezig geweest mat spullen verzamelen, rugzakken inpakken, verloren spullen uiteindelijk terugvinden, etc…

Na 4 uur slapen, hop in de auto naar Schiphol, gelukkig was mijn vader gek genoeg om mij in de vroegte weg te brengen :). De reis van thuis naar de Turrtle Lodge in Leon waar we nu verblijven was 23 uur. Vliegen met United is echt goed te doen. Eindelijk tijd om mijn Lonely Planet open te slaan en wat van het land te leren :D. Gelukkig heb ik af en toe ook nog mijn ogen kunnen sluiten. Echt uitrusten in het vliegtuig… dat hoef ik jullie niet te vertellen hoe dat dat gaat.

Aangezien ik hier ’s avonds pas laat ben gearriveerd en we enkel een kleine ronde door het centrum heb gelopen kan ik alleen af gaan op mijn eerste indrukken. Die zijn voornamelijk… Wat is het weer hier lekker in de avond (en nu om half 7 in de ochtend ook). De mensen lijken aardig en het lijkt ook allemaal nog best mooi hier. Maar ik heb dus ook nog niet veel gezien.

Als ik zin heb zal ik in de loop van de komende 4 weken, want ja zo lang blijf ik weg :D, nog updaten.

Ps: mochten er mensen zijn die na het lezen van mijn blog, geïnteresseerd zijn om in mijn huis te kijken wat voor waardevolle spullen ik bewaar… Bespaar je de moeite want er is niets te vinden, als ik heel veel om spullen gaf zat ik nu niet hier :D.