Categorie archief: Geen categorie

Another day in Paradiso

It seems that  a lot of hostels in Nicaragua have a kind of “sister hostels” on places where nobody would find them if they wouldn’t have a joint venture with a hostel in a big city.

In Leon there was a cooperation between the surfing turtle lodges, which were actually owned by the same owner. In Granada we stayed one night at the Bearded monkey hostel because they have free transfers to the treehouse hostel. The Oasis hostel in Granada has a daily shuttle bus connection with a hostel at the Apoyo crater lake. We stayed one night here in hostel Paradiso.

L., the lady with who I traveled to Somoto had recommended to go to the Apoyo crater lake and here in Paradiso a lot of other people also recommended the trip to Paradiso. So we did. We met a Dutch girl at Oasis who just arrived from her two months of traveling in Cuba, lets call her M. and she joined us to Paradiso.

People told us that the lake is warmed by the volcano, so my expectations were close to a gigantic whirlpool. Can you make up the disappointment in the previous sentence? It was a disappointment when the temperatures were only slightly higher than the sea temperature. I was not disappointed about the view, the view was stunning. We heard a lot “jungle sounds” and saw a lot of beautiful birds. I bought maps with drawings of the Nicaragua wildlife so I know what I see.

The Paradiso hostel has canoes which are free for use and s o we did, at least John and M. did. They had a canoe together and I had one for myself, but my body is not made for this kind of canoes and I decided to make a U-turn after about 100m. I changed clothes, still open shoes but socks in it this time because I went for a hike and there are animals, especially insects which only exists on this planet to sting and byte me, they are not going to fool me this time. With a second skin existing of DEET I hiked on the road at first, but the woods were far more interesting and that’s where I had to go. After walking about 45 minutes I had heard a lot of monkeys but did not see a single one. The sun goes down at 5.45pm and at 6pm it is completely dark, It was 4.30 already so I had to hurry a bit.  Lucky for me there was a man cutting wood, with the few Spanish words I manage and the animal map in my hand I asked him where I could see any mono (Spanish for monkey). At first he didn’t like to see me but when he noticed I was only looking for animals he was so kind to cut me through the wilderness and bring we just below the tree filled with mono congo’s (Mantel howler monkeys, got no pictures of that, was not possible with my iPhone).

After I told this to John an M. we decided to go for a early morning hike. With this hike we saw a lot of beautiful birds and after just 300m walking we saw our first monkeys. To enhance the chances of seeing wildlife we took a very small path towards the top of the volcano. It was a nice hike in the middle of only forest but without any form of wildlife except the sounds. After we reached the asphalt road again we saw a lot of monkeys playing in the trees and roar  at every car, bus or motorbike passing by.

Below some pictures we took at the Apoyo crater lake (there are also pictures on my phone, I will add them later since the battery died and I am happy without phone at the moment :D).

View on lake Apoyo from almost the top of the crater - during our hike

View on lake Apoyo from almost the top of the crater – during our hike

Hiking upwards the crater trough the forest

Hiking upwards the crater trough the forest

The first 2 Howler monkeys we saw during our hike.

The first 2 Howler monkeys we saw during our hike.

The crater is filled with these white squirrels.

The crater is filled with these white squirrels.

View on the Apoyo crater lake from our hostel

View on the Apoyo crater lake from our hostel

 

Daten is leerzaam

Waar ik tot vorig jaar wel eens ooit een date had, heb ik afgelopen wat meer gedate en de conclusie is… Lekker doen mensen, het is echt leuk en leerzaam. Normaal start je natuurlijk een een verhaal hoge kwaliteit blog niet met een conclusie, maar dan ben ik natuurlijk ook niet echt doorsnee ;D. De echte conclusie is misschien wel dat het daten nog niet tot een relatie heeft geleid. Oeps doe ik het weer.

Wat betreft karakter, opleiding/ werk en uiterlijk heb ik nog geen gemeenschappelijke deler in de dates kunnen ontdekken. Dat past ook wel bij mij, aangezien ik geen heel rechtlijnig karakter heb en veel dingen leuk of mooi vind. Zo dus ook bij mij interesse in vrouwen blijkt. Zelf denk ik dat ik redelijk direct, open en eerlijk ben. Dat is dan ook wel een must have bij een eventuele partner. Of iemand dat ook daadwerkelijk is, daar kom je met een paar dates echt niet achter. Wat betreft de andere zaken heb ik natuurlijk voorkeuren en niets menselijks is mij vreemd.

Sinds afgelopen zondag heb ik me sinds een half jaar weer eens gewaagd op het gebied van online daten. Ik ging met de trein van Tilburg naar Rotterdam en terug en je moet toch iets te doen hebben. Hoppa Tinder weer geïnstalleerd en er voor gekozen om Paiq eens een nieuwe kans te geven.  De smaak van het swipen op Tinder had ik al snel weer te pakken. En Paiq? Dat is precies het tegenovergestelde. Waar je bij Tinder bijna oneindig vlees kunt keuren wel overwogen objectief, vele dames kunt beoordelen, heb je bij Paiq maar enkele matches. Daarvan zie je niet eens een foto. Pas als je genoeg met elkaar chat krijg je ook de mogelijkheid om foto’s van elkaar te zien. Dit stadium had ik nog nooit bereikt omdat ik voorheen vooral op Pepper zat. Waar je bij Tinder dames wegkruist die kinderen hebben of er uit zien als iemand van 40 terwijl ze claimen 28 te zijn, gaat het bij Paiq meer om de inhoud.

Inmiddels ben ik met wat dames op beide “dating dingen” aan het chatten. Een dame op Paiq liet al heel snel een eerlijke indruk achter. Paiq heeft ons gematched, waarschijnlijk omdat we beide interesse hebben voor reizen. Waar Paiq geen rekening mee heeft gehouden, maar wat de dame in kwestie zelf gelukkig al snel vertelde, is dat ze tijdens haar laatste reis in verwachting was. WTF, ze is moeder, had ik de “niet kinderen filter” niet aangezet dan? Anyway, het gesprek is leuk en praten kan nooit kwaad, ik zit niet voor een uurloon te chatten en ik ben ook niet desperate op zoek. Na wat chatten kwam er een linkje te staan… ‘Je kunt nu foto’s bekijken…’, hopen dat ze lelijk is. Helaas, ze ziet er nog goed uit ook. Waar ik 24 uur eerder nog stellig tegen S. zei dat ik geen vrouw wil die al kinderen heeft, blijk ik onbewust toch ook hersencellen te hebben die daar minder stellig in zijn. Overigens cancel ik op Tinder nog steevast alle dames die foto’s met kinderen er op hebben.

Conclusie: Daten is leuk, maar vooral ook leerzaam om jezelf te leren kennen.

Pas op, we zijn er weer (23562323 verkeershuftertjes)

Sinds deze week zijn ook in het zuiden de scholen weer begonnen. Na een aantal weken zorgeloos de hond uit te hebben gelaten in de ochtend, voordat ik ging werken is de rust nu weer voor een hele poos voorbij.

Nog geen week geleden was het voetpad nog voor de voetgangers (ongeacht het aantal benen/ poten), sinds deze week is het rijk weer aan de tieners op de fiets. Niet dat wij als voetganger dan op het rode deel van de straat mogen lopen, het past gewoon niet anders met 5 fietsers naast elkaar. Daarbij kun je op het voetpad veel sneller fietsen dan op het fietspad waar de trage, vaak wat oudere fietsers gebruik van maken. Tot op heden heb ik mijn hond elke keer nog net op tijd opzij kunnen trekken, er komt een dag…

Waar ik me bijna net zo veel, of op sommige momenten nog meer aan erger zijn de files met auto’s om de kinderen af te droppen op school. Zeker nu de zon ook deze week nog vooral achter de wolken heeft geschenen is het aantal auto’s absurd. Ouders schijnen vaak gehaast, dus bij het wegrijden wordt ook niet altijd even goed opgelet of er nog andere weggebruikers zijn, zoals bijvoorbeeld de voetgangers.

Laten we vooropstellen dat ik ook niet roomser ben dan de Paus en ook ik heb weleens de kortere route over de stoep verkozen boven de 50meter omrijden over het fietspad, om zo net het andere verkeerslicht te kunnen nemen. Maar in mijn herinnering ging dat altijd wel iets beschaafder dan dat het nu gaat.

Echter ben ik NOOIT met de auto naar school gebracht. Ik kan me voorstellen dat kinderen, zeker op jonge leeftijd niet alleen op de fiets naar school kunnen. Dat ouders nu sneller er voor kiezen om kinderen op een “betere” school te plaatsen, die dan iets verder van huis gelegen is en dat het gewoon beter uit komt met werken.

Wat ik me dus afvraag is het volgende… Zou het eerste punt waarbij voetgangers van hun sokken worden gereden niet te maken kunnen hebben met het gebrek aan verkeerservaring van punt 2, waarbij de ouders de kinderen uit het verkeer houden? Daaropvolgend vraag ik me af of het aantal geslaagden met het theorie-examen ook weer niet het gevolg kan zijn van het gebrek aan goede “verkeersopvoeding”: http://nos.nl/video/687166-minder-geslaagden-voor-theorieexamen.html. Hierbij wordt ruim de helft geslaagden als maatstaf aangehouden, in mijn ogen is dat nog steeds bizar weinig.

Zou het niet een idee zijn om verkeerslessen en verkeersproefwerken een vast onderdeel te maken van basisschool t/m het voortgezet onderwijs. Het verkeer wordt veiliger en het slagingspercentage van het CBR gaat omhoog. De inkomsten die het CBR misloopt, kunnen ze ruimschoots compenseren door te zorgen voor deugdelijk lesmateriaal. Waarom was textiele vormgeving (vroeger) wel een verplicht vak op school, maar werd er naar verkeerslessen niet meer omgekeken, iets waar iedereen dagelijks mee te maken heeft.

loesje

NK Banaanvaren: The Dropzone

Met nog maar 21 dagen tot aan het evenement en met toch al een kleine achterstand in de planning van het evenement hebben we besloten om de druk op onszelf nog wat groter te maken. Afgelopen week hebben we namelijk een nieuwe discipline in het leven geroepen en dat vooral om het voor de deelnemers nog spectaculairder te maken.

Lees het volledige bericht op de website van het NK Banaanvaren…

Einde Patatgeneratie – Nieuw begin

Tot afgelopen week was ik nog blogger voor De Patatgenatie, ondanks dat ik al enkele maanden geen blog meer heb geschreven. Toch was ik onderdeel van een klein clubje, nu is dat niet meer en hoe moet dat nu verder? Laat ik voorop stellen dat ik voor 100% begrijp waarom dat Sabine zelfstandig verder wil en ik dat ook respecteer. Een klein beetje jammer is het wel. Gelukkig ben ik van nature erg positief ingesteld en zie ik direct weer mogelijkheden. Deze website/ blog heb ik al een tijdje en nu is het dan eindelijk tijd om er iets mee te gaan doen. Tevens blaak ik weer van de inspiratie. Dit is met recht een nieuw begin te noemen.

Op dit moment bevindt deze website echt nog in de ontwikkelingsfase. Er moet nog aan geschaafd worden, zowel grafisch als wat betreft content maar er is in elk geval een begin. Ik zou er voor kunnen kiezen om het meteen helemaal perfect te maken voordat ik verder ga met bloggen, maar zo steek ik niet in elkaar. Vaak wordt ik gemotiveerd door gebeurtenissen en zo is dat nu ook het geval. Sabien schrijft pleurt ons uit De Patatgeneratie 😛 en schrijft over deze website. Ik krijg inspiratie en ga verder waar ik een paar maanden geleden ben gestopt. Zo gaat dat ook met Planware en vele andere dingen in mijn leven. Iets in 1x helemaal perfect maken zit er niet in en geloof ik ook niet in. Liever speel ik in op de dingen die actueel zijn waardoor bijsturen ook veel gemakkelijker is.

Mijn manier van denken en werken kan een onderwerp zijn voor een blog, maar ook zaken als daten, organiseren van… whatever wthat, NK Banaanvaren bijvoorbeeld, uit gaan, reizen, technologische ontwikkelingen, frustraties, etc…. Met enige regelmaat zal ik ook wel om advies vragen. Vrijwel alles is op te zoeken op het wereld wijde web oftewel de www, iets waar ik als webdeveloper aardig bekend mee ben. Toch ga ik ook graag het dialoog aan met jullie om misschien tot een ander inzicht te komen want daar ben ik zeker niet te eigenwijs voor.

Een andere plaats waar je me kunt vinden is op Twitter: @MarkvanAlphen

Van 11 naar eendje

Geplaatst op 24 april 2014

Dat veel mensen begaan zijn met het wel en wee van pluizige en bij voorkeur jonge dieren bleek afgelopen week wel weer. Misschien moet ik er even bij vermelden dat ik enigszins in een volksbuurtje woon. De mensen die er wonen zijn een mengelmoes van types a la Roy Donders, die zijn huispakken zo’n kleine 2 km van mijn huis verkoopt en mensen die niet ondertiteld hoeven te worden als ze op tv komen. Tijdens het uitlaten van de hond kom ik veelal type 1 tegen.

Lees verder op De Patatgeneratie…

Mark wil op vakantie

Geplaatst op 21 april 2014

Het moge voor de meeste dan geen geheim meer zijn dat ik al een tijdje single ben. Zie alleen al de tal van voorgaande blogs over daten op deze website. Dan heb ik daar persoonlijk niet al teveel moeite mee omdat ik me toch wel vermaak maar uiteraard hoop ik wel dat deze situatie een keer gaat veranderen. Wat wel snel een keer moet gaan veranderen is de uitzicht op een vakantie. Een van de voordelen van het hebben van een relatie is dat je niet elke keer weer op zoek hoeft naar een reispartner. Zeker als ineens iedereen om je heen wel een relatie heeft.

Lees verder op De Patatgeneratie…

Mark wordt ouder.

Geplaatst op 19 april 2014

De laatste tijd voel ik me erg moe. Afgelopen week had ik het er met E. over en die had weer een tip van M. om een sleep-timer app te installeren op de smartphone. Als je slecht slaapt dan heeft dat natuurlijk zijn weerslag op je algehele fitheid. Zo gezegd, zo gedaan, app installeren en ’s avonds voordat je gaat slapen start je de app op en legt hem op je matras. ’s Ochtends wordt je op een rustige manier gewekt door een vrolijke melodie en zie je hoe goed je hebt geslapen. Klinkt in elk geval al iets dat het proberen waard is.

Lees verder op De Patatgeneratie…

Als je niet goed bent in voorbereiden dan moet je goed kunnen klimmen

Geplaatst op 14 april 2014

Dat ik over het algemeen meer van de spontane acties ben dan van geplande en goed voorbereide acties dat moge inmiddels wel duidelijk zijn. Met een semi-spontane actie had ik me ook ingeschreven om vandaag de Marathon te lopen in Rotterdam tot ik een paar weken terug toch maar heb besloten dat dit niet heel realistisch is met de voorbereidingen die ik getroffen had. Dat ik de marathon nu niet loop is een goede keuze. Toch voelt het als een dikke faal omdat ik wel tegen iedereen heb gezegd dat ik hem ging lopen. Dat laatste was misschien toch niet zo handig, het was bedoeld als stimulans zodat ik niet af zou laten weten ;(.

Lees verder op De Patatgeneratie…

Mark Schrijft: Online daten is dat nou wel echt iets voor mij? (Deel 4)

De patatgeneratie.nl

De patatgeneratie.nl

Geplaatst op 30 december 2013

Nadat ik in de blog Mark geeft Online Daten een Kans. (Mark, Deel 3) heb aangegeven terug te zijn geswitcht naar Pepper ben ik wel een korte periode dagelijks trouw mijn nieuwe matches gaan bekijken. Daarnaast ben ik zelf ook wat actiever geworden door meer te reageren op profielen van de matches en ben ik ook met dames een gesprek aangegaan, niet via de chat via de berichten mogelijkheid van Pepper.

Al snel heb ik het weer laten versloffen en keer op keer raakte het aantal nieuwe matches, waarvan je er dagelijks 3 voorgeschoteld krijgt, boven de 10. Dit heeft dan als gevolg dat je weer serieus de tijd moet nemen om de matches te gaan bekijken, zoals eerder aangegeven bekijk ik de matches altijd zorgvuldig voordat ik ze like, of afwijs. Dankzij Tinder heb ik wel voor mezelf besloten om bij elke match wel duidelijk voor mezelf aan te geven, vind ik leuk (ziet de dame in kwestie ook) of ik wijs ze af (ziet de dame in kwestie niet).

Lees het hele verhaal op DePatatgeneratie.nl