Categorie archief: Peru

Colombia part10: De Amazone

Eenmaal het vliegveld uitgestapt van Leticia, zonder concreet plan en dus maar richting de taxi’s, komt er een Colombiaan op me afgestapt met de vraag of ik een jungle tour wil. Hij stelt zich voor als George of the jungle (nee, het is geen grap) en gaat met me mee in de taxi naar zijn kantoortje dat nog in aanbouw is.

Amazone van Peru (15 jan.)

Ik was uiteraard heel sceptisch, want ik snap echt wel dat dit soort mannetjes niet meteen de beste aanbiedingen zullen hebben. Van de andere kant, ik had ook nog niets anders en de dagen van mijn vakantie beginnen te tellen.

Ook mij hebben ze geleerd “als het te mooi klinkt om waar te zijn…”, maar goed ik ben er toch in mee gegaan. Ik kon meteen vertrekken naar de jungle en kom terug op de ochtend dat ik terug vlieg naar Bogota en vervolgens naar Amsterdam. Geen verloren tijd dus, helemaal top en de prijs valt ook nog binnen het budget dat ik voor ogen had. Daarbij werden garanties gegeven bepaalde dieren te zien zoals luiaarden, slangen, kaymannen, roze dolfijnen en tarantula’s. Na nog geen uur in de jungle kon ik de eerste en de laatste al afstrepen, dat ging een stuk sneller dan een jaar geleden in Nicaragua.

3-teen luiaard - Amazone van Peru Voetballende jeugd - Amazone van Peru Pink toe Tarantula - Amazone van Peru

Er werd mij verteld dat een andere Nederlander en een Japanner al een dag in de jungle waren en dat ik daar bij aan kon sluiten. Later bleek dus dat de Nederlander en de Japannner ook pas net een paar uur in de jungle waren en dat die ook maar de helft hebben betaald van wat ik heb betaald. Ik ben dan wel 2 nachten langer in de jungle, maar serieus… De helft…? Hier ga ik het met George nog eens over hebben als ik terug ben in Leticia.

We slapen nu in een heel klein dorpje in de Amazone van Peru. Het is merkbaar dat Jorge hier vaker toeristen mee naar toe neemt want ze zijn zelfs al een hostel aan het maken met stromend water voor de luxe toeristen. Zelf leven ze nog wel back 2 basic en is de jungle de wc en de rivier de douche, zo ook voor ons. Ik kan dat zelf wel waarderen kan ik je zeggen. Terwijl ik dit type lig ik in een hangmat ( veel slechter exemplaar dan de slechtste van Punta Gallinas) onder een klamboe. Dat laatste is hier echt een primaire levensbehoefte, je wordt hier namelijk knettergek van alle insecten.

Vanavond hebben we een night walk gedaan door de jungle. We zagen vooral tarantula’s, andere spinnen, giftige boomsalamander achtige dingen en zwarte schorpioenen. Hoe giftig of pijnlijk sommige beesten ook zijn, als je verdwaald dan is je voornaamste zorg dat je niet knettergek wordt van alles wat op rond en in je vliegt. Zelfs in je neus en oren komen beestjes.

Zwarte schorpioen - Amazone van Peru Een of andere giftigie boomsalamander - Amazone van Peru Night walk - Amazone van Peru

Nu lijkt het allemaal heel negatief, maar een aantal dingen weet je natuurlijk van tevoren en horen juist bij het avontuur. Het is wel heel mooi om hier te kunnen zijn.

Boodschappen doen in Brazilië en door naar Peru (16 jan.)

Na een slechte nacht in de hangmat, eerst dreef ik er uit van het zweet en een paar uur later lag ik te rillen van de kou, zijn we in alle vroegte aan een tocht van 5 uur begonnen naar Brazilië. We varen over verschillende rivieren, meren en ondergelopen stukken jungle. Een hele mooie, maar ook wel lange tocht. Als eindbestemming komen we aan in een klein Peruaans dorpje waar 20 mensen wonen. Ze zijn hier al wel ingericht op touristen, dat zie je hier in de Amazone wel steeds meer. Dit dorpje heeft een lodge voor de wat luxere touristen en een soort van hostel voor touristen uit de categorie waar ik onder val. Eerlijk is eerlijk, het is hier echt prachtig.

Blauw/gele Ara - Amazone van Peru Cruiseboot op Rio de Amazone - Amazone van Peru Vis kopen op de markt - Amazone van Brazilië Groene leguaan - Amazone

Na een goede lunch gaan we dolfijnen spotten. Waar ik dacht dat we hier weer een hele stuk voor moesten varen, bleek dit enkel 100m naar links op de rivier voor onze verblijfplaats. We zagen heel veel dolfijnen, spelend met elkaar, seks hebben (volgens de gids) en eten vangen. Soms zagen we ze zelfs met 6 tegelijkertijd uit het water springen of pijlsnel door het water schieten. Net als op zee, maar dan in een rivier in de jungle. Gelukkig heb ik veel filmpjes kunnen maken :). Naast de mooie grijze dolfijnen hebben ze hier ook nog een bijzonder merk… de roze dolfijn, net een grijze dolfijn, maar dan groter, echt roze, andere von en vooral een hele lelijke neus. Eigenlijk heel anders dus, helaas bleek deze een stuk moeilijker vast te leggen op beeld omdat deze minder dolfijnt en dus maar een keer naar boven komt en daarna pas veel later weer ergens anders. Zo snel kan mijn camera echt niet focussen.

grijze dolfijnen amazone - amazone van Perugrijze dolfijnen amazone - amazone van Peru

Een dag vol dieren (17 jan.)

We moesten vroeg op want we zouden een lange dag tegemoet gaan. In de ochtend gingen we voor onze lunch zorgen, dat wil dus zeggen we gingen eerst piranha vissen en de hoeveelheid lunch zou afhangen van hoeveel van die beestjes we zouden vangen. Vroeger heb ik best wat uurtjes aan de waterkant doorgebracht, later vooral met bier en amper vissen, maar toch vind ik het tegenwoordig toch wel een beetje zielig. Maar ja als het voor de lunch is, dan is het ineens wat minder zielig. We gingen met de boot een dichtbegroeid deel van de jungle in waar we in een soort van mangrove “voor anker gingen”  en onze stok, met touwtje, haakje en kip uithingen. Waar vissen normaal gesproken betekent dat je veel geduld moet hebben is het vissen op piranha toch een heel andere activiteit. Inderdaad een activiteit, je mept met je stok, eh vishengel hard op het water, laat je haakje zakken (met stukje kippenvel) en als je binnen 1 minuut geen beet hebt dan zit je niet op een goede stek. Al snel hadden we een paar van die etters aan een stok gestoken, zo bleven ze nog een paar uur leven en dus vers. Dat deel vond ik dus wel zielig, maar je past je aan, aan hun gewoonten. De lunch was geregeld en ik kan je vertellen, piranha smaakt best goed, enige nadeel is dat ze niet heel groot zijn en wel heel veel botjes hebben.

Piranha is lekker, maar er zitten wel veel botjes in Piranha's leven nog een paar uur aan een stokje Piranha vissen, een heuse activiteit Ons hostel in de jungle - Amazone Peru

Na de lunch gingen we met de boot (in de jungle gaat alles met de boot) verder de jungle in naar een plaats waar we anaconda’s, apen en papegaaien gingen spotten, je snapt dat wij exited waren :). Na een uur of 2 varen kwamen we aan op de plaats van bestemming, op de kade stond een man, behangen met apen klaar. Ah… we zijn in een zoo, bummer :(. Hoe goed de mensen het daar ook bedoelen, in de naam van “zorgen voor de dieren” maken ze in mijn ogen toch een hoop fouten. Daar komt bij dan hun kennis van dieren niet strookt met wat wij hier in het westen leren. De apen waren echt heel leuk, de anaconda’s konden zogezegd wel 1000 jaar oud worden. De agresieve zwarte kaaiman zat alleen in een afgegraven put, in afwachting totdat er weer een anker/ haak op zijn hoofd werd gegooid zodat hij boos werd en zich toonde aan een nieuwe groep toeristen. Ik ben hier niet bij blijven staan, ik kan zoiets niet aanzien. De “prehistorsiche” vissen werden middels een sleepnet uit de vijver gevist zodat ze beter zichtbaar zijn voor de toeristen. De vissen hebben longen en kieuwen en kunnen zo wel 3 uur op het droge overleven, toch denk ik dat een dagelijks portie stress voor geen enkel dier goed is. Na het bezichtigen van de dieren hebben we een leuke botanische wandeling door het drogere deel van de jungle gedaan. Veel fruit proeven was hier onderdeel van, de meeste fruit soorten had ik nog niet eerder van gehoord. Verder ook nog wilde kamerplanten en verse kokosnoten.

Zoo keeper met een paar hele leuke apen Welke is de aap? Wilde kamerplant Verse kokosnoot

Na zonsondergang stond de laatste activiteit van de dag op de planning: “Kayman spotting”. Een detail dat ik misschien nog niet verteld had is dat het regenseizoen net is begonnen en we eigenlijk nog niet echt veel regen hebben gehad, tot aan dit moment dus. We waren maar net 10 minuten onderweg, met onze zaklampen langs de waterkant afspeuren op oplichtende ogen werd het plots heel donker en begon het te gieten. Het zicht werd minder dan 50 meter en we hadden nog een heel stuk te varen. Gelukkig kende Adriaan, onze Colombiaanse chauffeur de (water)weg op zijn duimpje en bracht hij ons veilig thuis. Zo snel als tropische buien komen zijn ze ook weer vertrokken, eenmaal terug in onze jungle hostel was het snel weer droog. We gingen alsnog op zoek naar kaaimannen, maar dan per kano in het meer achter onze slaapplaats. De kaaimannen zouden niet zo groot zijn maar in elk geval wel van het merk kaaiman.  De eerste kaaiman die we tegen kwamen bleek een volwassen exemplaar en zo waren we toch nog heel blij :). Ik zat achter in de boot en zag het beestje pas als laatste, we keerden de kano zodat ik het ook goed kon zien. Ik kwam zelfs zo dicht bij dat ik hem bij zijn nek uit het water wilde trekken, mijn hand had ik al achter bij zijn nek. Adriaan, onze gids voor deze tocht bleef maar lachen en dat gaf mij wel wat vertrouwen. Ik ging op de bodem van de instabiele kano zitten om zo wat meer stabiliteit te hebben. Plons, kak er zat nog wat water in de kano en door die plons schrok de kaaiman en was hij vertrokken. Achteraf een geluk, het beestje moet een kleine 2 meter groot zijn geweest en Adriaan bleek een slappe lach te hebben omdat hij stoned was. We zagen nog wat kleine en een grote kaaijman. Tocht geslaagd dus.

Kaaiman - Amazone Kaaiman - Amazone

Lelies, kanoën en zonsondergang ( 18 jan.)

We hebben zo ongeveer alles gedaan wat er vanaf deze plek in de Amazone te doen is. Wat inmiddels wel duidelijk is… de Amazone is geen dierentuin. Je kunt dus dagen achter elkaar hetzelfde doen en elke dag weer iets anders beleven en zien. Toch had ik het gevoel dat ik na deze dag hier wel een beetje klaar zou zijn en gaf dus aan de volgende dag samen met Wouter Rio (de Nederlander en Japanner) terug te gaan naar Leticia. Maar eerst nog een dag met Lelies, kanoën en een fantastische zonsondergang op het meer waar ook de roze dolfijnen huisvesten.

Bijna iedereen kent ze wel, de waterlelies waarvan de bladeren zo groot zijn dat een kind van 3 jaar er op kan zitten en droog kan blijven. Die heb je dus in de Amazone en ondanks de 13426563 muggen was het zeker een tochtje waard, waarbij we tevens wat extra uitleg kregen over het feit dat witte paddenstoelen wel te eten zijn en andere kleuren zo goed als dodelijk. Dat je water kunt halen door een bepaalde bovengrondse boomwortel door te snijden en zo nog veel meer wat dus echt niet te onthouden is samen met alle informatie van de afgelopen dagen. Wat me wel bij is gebleven, is een soort van kip die in bomen leeft en door de lokale bevolking de naam amazone kalkoen heeft gehad.

Amazone lelie Amazone lelie Amazone kalkoen Woudlopen

In de middag was het tijd voor een kanotocht, we gingen door een dichte begroeiing waar we met de machete ons er doorheen moesten kappen. We zagen kapucijnaapjes, toekans, vele andere gekleurde vogels en prachtige bomen.

Amazone reiger DSCN1278 Toekan Amazone kardinaal vogelMet de machette een weg banen door de jungle Prachtige bomen in de Amazone

Waar het een paar dagen eerder nog te bewolkt was voor een mooie zonsondergang was het nu helder en dus konden we op onze laatste avond in de jungle toch nog genieten van een mooie zonsondergang.

Bedrijvigheid op het meer Amazone zonsondergang Amazone zonsondergang Ons vervoersmiddel voor deze afgelopen week

Onderhandelen met George of the jungle (19 jan.)

Behalve Wouter en Rio gingen ook de andere toeristen die in het hostel verbleven terug naar Leticia. Onze gids was de ochtend al vroeg vertrokken omdat zijn zoontje ernstig ziek was en dat zou betekenen dat ik alleen over zou blijven bij dit alleraardigst gezin. Het gezin sprak geen woord Engels en mijn Spaans was helaas ook nog niet voldoende om daar een echt leuke tijd te hebben. Mijn besluit om terug te gaan naar Leticia bleek des te verstandiger, daarbij had ik nog een appeltje te schillen met George of the Jungle. ’s Ochtends in alle vroegte nog een laatste kano tochtje gedaan waar we ook weer veel mooie vogels hebben gezien. Alle camera- en telefoonbatterijen inmiddels leeg, geen foto’s hiervan dus. Na een boottocht van 5 uur waren we ontzettend verbrand en terug in Leticia.

Eenmaal terug in Leticia had ik 2 missies: 1. Onderhandelen met George over het feit dat ik 1 miljoen teveel had betaald naar mijn idee en 2. Zorgen dat ik de komende 2 dagen en nachten nog iets te doen had, zo vaak kom ik nou ook weer niet in de jungle. Het onderhandelen viel nog niet mee, als je eenmaal al betaald hebt dan heb je niet het meest gunstige uitgangspunt. Uiteindelijk zijn we uit gekomen op 1.250.000 pesos voor de afgelopen 5 dagen. 250.000 voor een bezoek aan de sjamaan en 500.000 pesos cach terug. Hier was ik tevreden mee en George iets minder had ik het idee, dat stelde me uiteindelijk ook wel een soort van rust.

 

 

De Amazone zit vol met zwarte gieren