Categorie archief: sjamaan

Colombia part11: Sjamaan, dit was het einde

Ik zou pas om 16:00 uur naar de sjamaan worden gebracht, tot die tijd had ik nog mooi de gelegenheid om wat zaken te regelen voor de reis terug naar huis die de volgende dag al plaats zou vinden. Laten we even duidelijk maken dat ik niet religieus of zweverig ben, maar een alternatieve dag-/ nacht trip zou een canyoping tour zijn wat je overal kunt doen en waar ik dus niet speciaal voor naar de Amazone hoef. Sjamaans hebben ze ook overal, zelfs in Nederland, maar hier gaf de lokatie in elk geval wel een extra dimensie aan de ervaring. Daar komt bij, dat bij de sjamaan wordt je lichaam gereinigd en ik kan je zeggen dat na 5 dagen water poepen ik er alles voor over zou hebben om weer eens een vaste ontlasting te hebben, incluus een sjamaan.

Op naar de sjamaan (20 jan.)

Achter op de motor werd ik door een jonge knul naar de sjamaan gebracht, ik kreeg het idee dat George mij een taxi of een riksja niet meer gunde. Gelukkig begon het onderweg heel hard te regenen en waren het ook geen hele slechte wegen want dat zou toch wel een beetje vervelend zijn. Ik kwam dus doorweekt aan bij een soort van hans en grietje huisje, maar dan zonder snoep, aan het begin van de jungle. Hier woonde een oude man met zijn gezin, de sjamaan. Een vreemde lokatie voor zo’n ceremonie, maar goed ik had dan ook niet veel vertrouwen meer in George en zijn tripjes. De sjamaan ging even weg om, ik nam aan, eerst wat eten te halen voor ons. Na een klein uurtje kwam hij terug met een paar tasjes en 2 lange mannen waarvan de laatste aan het strompelen was.

Waar we normaal gesproken een half uur zouden doen over de tocht naar de ceremonie plaats van de sjamaan, deden we er met de manke Duitser er wel een uur over. De twee lange mannen bleken inderdaad van Duitse komaf waarvan de manke een Colombiaanse vrouw heeft. Heel handig gezelschap om op die manier via hem de Spaanse taalbarrière te overbruggen. Gelukkig was dit de “droge” jungle, het was er nog steeds zeiknat maar gelukkig niet tot onder de oksels.

Hoge woud - Amazone van Colombia

Aangekomen bij de hut hadden we even tijd voor onszelf waarna om 19:00 de ceremonie ging starten. Om 19:00 uur bleek hij over een half uur te beginnen, ach ik zal dat nog gaan missen die Colombiaanse klok :). We hadden nog een half uurtje om in de kinderhangmatten, onder de klamboe te vluchten voor de muggen.

Kinderhangmat Sjamaan hut in de jungle Sjamaan hut in de jungle

De sjamaan heeft een wit gewaad aangetrokken, hiermee komt het natuurlijk wel iets meer tot zijn recht. Aan het begin van de ceremonie begon hij met het strooien van een wit poeder (het blijft toch Colombia :D) door de gehele kamer. Vervolgens kwam hij langs met een vloeistof die we door onze handen en ons gezicht moesten wrijven en smeren, het was een soort van parfum. Tot hier was het so far so good. We kregen nog even een kleine uitleg dat als we misselijk werden dat we de grote vensterbank konden gebruiken om te braken en dat de wc buiten om de hoek was. Hierna begon hij in een pan te zingen en te fluiten (oorsprong van het woord panfluit vermoed ik), ik kon mijn lach maar nauwelijks houden. Gelukkig was de enige lichtbron een kaars die recht voor zijn neus stond dus ik vermoed dat hij het niet zag want dat zou wel echt gênant zijn. Na het aanbidden van de emaille pan moesten we hier allemaal een kopje van zijn brouwsel uit die pan weg atten. Het was bitter en het was toen al duidelijk dat het niet in mijn lichaam hoorde. De kaars werd uitgeblazen en hierna begon het…

De sjamaan in de Colombiaanse Amazone Drinken van Ayahuasca

De sjamaan bleef maar zingen, fluiten en in de pan neuriën. Dit hield hij wel een paar uur vol en ondertussen was hij ook nog met iets aan het wapperen. Ik was nog compleet helder in mijn hoofd, maar mijn ogen zagen zwarte rook wolken die op me af kwamen en waar gezichten en honden hoofden heel creepy op mij af kwamen. Ik dacht dat ik gestoord was geworden of zo, maar ondertussen vond ik het ook wel heel grappig. Ogen dicht en het was weg, maar dan begon alles te draaien, ogen open en het was terug. De manke zat op het bankje naast mij en bleef maar zeggen dat hij niets merkte, ik wilde niet heel zwak over komen en merkte ook niet echt iets zei ik dus. Ondertussen was ook het plafond gaan draaien en begon mijn maag daar in mee te gaan. Na wat wankele passen hing ik over de vensterbank om de jungle te verreiken met de inhoud van mijn maag. Dat spul hoorde kennelijk niet in mijn lichaam en bleef wel een hele tijd zijn best doen om de weg naar buiten te vinden, met als grootste nadeel dat het nog een keer langs je smaakpapillen komt. Ondertussen hoorde ik de oosterburen bijna letterlijk over de vloer rollen van het lachen. Vaak lucht een keer over je nek gaan wel op, dit keer dus niet, ik zat nog steeds in een draaiend huis en het enige dat ik wilde doen was slapen. In mijn beste Spaans vroeg ik de sjamaan of ik naar mijn hangmat mocht gaan. Het antwoord was heel lang en in het Spaanse woorden waar ik in mijn toestand geen touw aan vast kon knopen en dus besloot ik maar ter plekke op de grond te gaan liggen. De hangmat zou ik toch maar uit zijn gevallen.

Zicht op de troon van de sjamaan vanaf ons bankje Spuug vensterbank ik de templae van de sjamaan Sjamaan temple Laboratorium van de sjamaan

Het duurde een klein uurtje voordat oosterbuur 1 ook de weg naar de vensterbank had gevonden en die verstoorde de wijde omgeving met zijn 110db bij het maken van elke peristaltische beweging veel meer dan ik deed. Maar toen werd er niet gelachen door oosterbuur 2. De manke bleef volhouden dat hij nog steeds niets voelde. Nog geen half uur later hingen buur 1 en ik samen over de vensterbank en nog nog even later gaf de sjamaan aan dat het ongeveer wel genoeg was geweest en dat hij nog maar een half uurtje door zou gaan. Net of de klok er op gelijk was gezet, want een klein half uurtje later bulderde ook de laatste man zijn maaginhoud het oerwoud in.

Ik besloot toch mijn hangmat op te gaan zoeken, ik voelde me weer stabiel en dat moest dus kunnen. De stabiele Duitser zocht ook zijn hangmat op en viel er meteen weer uit, rende onder het afdakje vandaan en begon nog een keer te spugen. De manke heb ik die avond niet meer terug gezien en de volgende ochtend bleek hij op de grond van “de tempel” in slaap te zijn gevallen en helemaal brak te zijn. Wij gingen onze hangmatten opruimen en tada… verschijnt er ineens een joekel van een spin op de plek waar twee tellen eerder onze hangmatten en klamboes nog hingen. De sjamaan moest er om lachen en was het beestje nog een beetje op stang aan het jagen.

Dodelijke kamspin - Amazone

Al met al een heel bijzondere ervaring en zeker mooi om hier de vakantie mee af te sluiten. Eenmaal terug in NL blijkt dat de ceremonie en het drankje een naam Ayahuasca hebben en blijkt het een drug. De spin blijkt een kamspin te zijn en zeer agressief en dodelijk binnen een paar uur. Tot slot vragen meerdere mensen mij wat ik voelde na de ceremonie, maar ik steek zo niet in elkaar. Ik vond het leuk en zeker in deze omgeving, maar zeker geen “speciale” gevoelens anders dan de teleurstelling de volgende dag toen ik weer water aan het poepen was.

– El final –

Sjamaan hut in de jungle