Tagarchief: punta gallinas

Colombia part7: Punta Gallinas

Punta Gallinas is gelegen in de regio genaamd La Guarja en is zoals in eerdere blogposts al beschreven, het noordelijkste punt van Zuid Amerika. Deze trip duurt normaalgesproken 3 dagen, maar wij betaalde graag $100.000 (+/- 28€) meer voor een dagje strand extra.

Tip: Als je in Colombia iets geregeld wilt hebben dat afwijkt van de standaarden dan is dat over het algemeen wel mogelijk. Als je niet vloeiend Spaans spreekt, net als wij dus, ga dan langs bij bijvoorbeeld de tourorganisatie, communicatiefouten zijn zo gemaakt. Gelukkig zagen we dit vanwege eerdere ervaringen al aankomen en hebben we hiermee voorkomen dat we alsnog 3 dagen in plaats van de 4 dagen hadden.

Tip2: Betaal de trips en hostels contant, ook al betekent dit dat je dan een keer meer dan 1 miljoen moet pinnen. Regelmatig rekenen ze een toeslag van BTW die je niet hebt als je contant betaald… Dit scheelt je dan toch zo’n 6%.

Onderweg naar Cabo de la Vela (7 jan.)

Rond 4:45, iets later dan afgesproken, maar ach het is Colombia, vertrokken we met een jeep naar onze eerste bestemming Coba de la Vela waar we de eerste nacht door zouden brengen. Het eerste deel van deze tocht zaten we in totaal met 8 personen (chauffeur, Colombiaanse vrouw, Nederlands stelletje en wij zelf) in een Jeep waar dat eigenlijk niet goed in paste. Het deed me denken aan de bussen in Nicaragua. Vervelender was dat de auto een defect had waardoor we de eerste tussenstop met veel pijn en moeite hebben gehaald, heel de auto stonk ook naar uitlaatgassen, 4 uur is dan best lang.

Gelukkig stapten we in Riohache over in 2 jeeps. Wij bleven met z’n 4-en over in een eigen jeep + chauffeur uiteraard, de andere 2 gingen samen in een jeep met nog een Nederlands stel, die wat later bleek op huwelijksreis zijn (M. en K.). Het tweede deel van deze dag ging een stuk relaxter. Af en toe een stop voor een bezienswaardigheid zoals een zoutwinningsfabriek en in de woestijn in “the middle of no where”. Tussendoor tanken hoort er natuurlijk ook bij, dat gaat daar middels een slang en iets waar brandstof in zit, dat iets kan een jerrycan zijn maar ook een grote colafles.

Aangekomen in Cabo de la Vela kregen we een lunch, waar we konden kiezen uit verschillende vissen of kip. Ik koos voor Baracuda, die had ik al gezien met snorkelen op Curacoa, nu wilde ik hem proeven ook. Het was een moot met een vlezige structuur, helaas wel gefrituurd, maar zoals later zou blijken word alle vis gefrituurd in deze regio. Nadeel, alle vis smaakt ongeveer hetzelfde. Voordeel, je wordt niet ziek van eventuele bacteriën. Verder kregen we ook hangmatten toegewezen en gingen we nog naar een uitkijkpunt met een klim van 120m en/ of strand, ik deed beide. De dag sloten we af met een zonsondergang vanaf een mooi uitkijkpunt, echter viel de zonsondergang op zich een beetje tegen.

Zoutfabriek in la GuajiraCabo de la Vela  Mariabeeld op Pilon de AzucarTypisch voor een woestijn - gieren

Dag 2: op naar Punta Gallinas (8 jan.)

Na een rumoerige nacht vertrokken we in alle vroegte naar onze eindbestemming Punta Gallinas. Onderweg zijn we gestopt op een plaats waar de zandduinen direct over lopen in de zee, dat was echt heel mooi om te zien. Verder moesten we nog tal van keren stoppen voor kinderen die een touw of ketting over de weg spannen en deze pas laten zakken als je ze snoep of water geeft. Vooraf word ook wel aangegeven dat dit staat te gebeuren en dus hadden we wat snoep ingeslagen. Gelukkig had onze chauffeur net als ons ook zijn bedenkingen bij deze manier van bedelen en koos hij er over het algemeen voor om snel door te rijden, de kinderen moesten dan lastminute wel het touw laten zakken. Over het algemeen vonden wij ze vooral heel irritant, ook al begrijpen we ze wel.

Aangekomen bij Punta Gallinas bleek dit echt een veel toffere plaats dan Cabo de la Vela. De mensen waren veel meer relaxed en het waren er vooral ook veel minder. Waar Cabo de la Vela echt wel een dorpje is, ook populair om te Kitesurfen, is Punta Gallinas echt niet heel veel meer dan een ranch. De nacht zou hier dan ook veel rustiger zijn. De middag hadden we vrij en hebben we gespendeerd aan een soort van zoutwater meer in de woestijn. Echt een hele mooie plek ook wel. ‘S avonds kaartspelletjes gespeeld met de 4 andere NLDse reisgenoten, die tot hun spijt maar een tocht van 3 dagen hadden en ook hier weer gefrituurde vis. Zoetwater is hier een zeldzaam goed, stromend zoetwater is helemaal uniek en hebben we dus ook niet meegemaakt. Het werd dus douchen met lauw water en een emmer, ook prima. ‘S nachts nog heel even genoten van de sterrenhemel bij heldere nacht en nauwelijks omgevingslicht :D.

Geiten in de zoutwateroase bij Punta GallinasBijtanken op zijn Colombiaans

Dag 3: strand dag (9 jan.)

De 4 anderen vertrokken terug richting Santa Marta, waar wij nog lekker een dagje niets hoefden. We zijn naar 2 verlaten stranden geweest waar we de enige waren. ‘S avonds nog naar het aller, aller noordelijkste puntje van Zuid Amerika geweest. Na ruim 3 dagen van regelmatig vragen en herinneren kregen we eindelijk onze kreeft, echt een verademing na 3 dagen, 2x per dag gefrituurde vis. De kreeft was niet gefrituurd :). Waar we deze nacht een eigen kamer hadden met douche (water uit een emmer) en toilet in plaats van de hangmatten ging ik toch buiten naar de wc om naar de sterren te kijken (zonder maan), zooi mooi zie je ze niet in NL.

uitgedroogde vis Punta GallinasLocal slacht een vers gevangen sierra (roofvis)Papegaai bij Punta Gallinas

Dag 4: terug naar Taganga (10 jan.)

Na het ontbijt vaarden we een klein uurtje over het zoutwater meer naar een punt waar de jeep ons op stond te wachten. Daarna zijn we in één keer doorgereden naar Riohaje waar we lunch kregen in een restaurant met uiteraard weer vis. Een taxibusje bracht ons terug naar hostel Estación Sudamerica waar ik nog een nacht zou blijven en de anderen hun eigen weg gingen naar een ander, rustiger hostel. De volgende dag zouden we elkaar weer zien bij het duiken…

Woestijn van la Guajira