Tagarchief: Salento

Colombia part 2: Salento

Na eigenlijk maar 1 volle nacht doorgebracht te hebben in Bogota heb ik de volgende ochtend om 6 uur met M (zie vorige blog) afgesproken op de gele terminal van het centraal busstation van Bogota. Eindbestemming: de koffieplantages van Salento, een nieuw avontuur is begonnen…

Reis Bogota -> plantation house in Salento (27 dec.)

De busmaatschappij Bolivariano die in de Lonely Planet (LP) wordt aangeraden bleek niet meer mogelijk te zijn op dezelfde dag. Gelukkig was er ook nog die andere (naam vergeten) en die had wel 2 plaatsen naar Pereira, maar niet naar Armenia, op zich ook een mogelijkheid maar een beetje om en niet zeker dat we aansluitend vervoer zouden vinden van Pereira naar Salento. Klein detail, we moesten 5 uur bivakkeren op het busstation. De busrit zelf was echt heel goed te doen, hij duurde wel iets van 6 uur maar zowel de bus als de rit zelf waren top, dat dat laatste hier ook anders kan zijn we ook al achter gekomen, daarover later meer. Uiteindelijk bleek dat de bus ook langs Armenia kwam en dat we daar al uit konden stappen, dikke prima dus want we konden meteen instappen in een klein busje naar Salento.

Aankomst en slapen in Salento

Aangekomen in Salento was het maar 100m lopen naar de plantation house, een hostel behorende bij een finca met een koffieplantage (Finca Don Eduardo Coffee Farm). M heeft hier afgesproken met M en R die hier in Colombia hun wereldreis van 7 maanden afsluiten. Die hadden dus al een 3-persoonskamer waar ik nog even erop gokte dat ik nog wel een slaapplek kon bemachtigen. Na wat puzzelen bleek dat er nog wel een slaapplaats was op de dormio bij de finca zelf maar er waren ook nog wat dames bezig met bijzondere rituelen in het bos in en die sliepen daar ook. Er was even niemand beschikbaar om mee te lopen, maar de omschrijving was (wel in het Engels gelukkig)… Loop het pad af naar beneden, links aanhouden, als de weg weer vlak wordt dan krijg je een S-bocht om een huis heen, op een gegeven moment krijg je dan een houten bruggetje aan de linker kant en als je daar op loopt dan ben je bij de ingang. Nu ben ik me echt wel bewust van mijn navigatie skills, of tenminste het ontbreken er van maar nog langer wachten had ik ook geen zin in, ik wilde naar bed. Later heb Ik het pad, dat overigens echt een kuitenbijter is, bij daglicht nog vaker gelopen dan dat mij lief was en met wat fantasie klopt de omschrijving redelijk. In het donker daarentegen, met een hoofdlampje op dat voornamelijk naar de grond gericht is om te kijken dat je niet in een gat stapt en 20kg bepakking en helemaal gaar van een dag lang bussen. Kan het zomaar eens gebeuren dat je 2 boomstammen in de richting van de weg mee, maar dan op een iets hoger liggend zijspoor niet opmerkt als bruggetje. Typisch is wel dat het pad net daarna nog veel stijler naar beneden ging, smaller werd en de ondergrond was glibberig en oneffen, maar het had wel een S-bocht dus ik zou nog goed kunnen zitten want die had ik nog niet gehad (dacht ik), meerdere S-bochten zelfs, lucky me. Inmiddels waren zelfs de Colombiaanse 10 minuten verstreken en besloot ik maar om te draaien, dat bleek de juiste beslissing en na 10 minuten in het donker klimmen zag ik toch het bruggetje en daarna ook een poortje. Daar aangekomen bleken ze niet op mij te zitten te wachten, de dormio was al vol met de heksen hele aardige vrouwen met een bijzondere hobby. In Colombia zijn de mensen over het algemeen echt heel aardig en ook deze keer was dit zo, ik weet het niet 100% zeker maar volgens mij offerde de eigenaresse (tevens leider van voorgenoemde groep vrouwen) haar eigen bed op. Ik kreeg een 2-persoonskamer op een veranda met het beste uitzicht ever, dat werd des temeer bevestigd toen ik wakker werd en naar buiten keek.

Koffie tour van Finca Don Eduardo Coffee Farm (28 dec.)

‘S ochtends zijn we gestart met de koffietour die letterlijk eindigde onder het bed van voorgaande nacht, onder de veranda dus. Deze koffietour is een echte must do, het is een ecologische plantage en maken dus geen gebruik van chemicaliën als pesticiden e.d., het verhaal wordt op een hele leuke en informatieve manier verteld door Tim en/ of Eduardo. Je kunt er onbeperkt bananen eten en de koffie komt vers van het land.

Coffee tour don Eduardo

Waterval Santa Rita

Als je dan toch in Salento bent, dan is een tochtje naar de waterval Santa Rita de moeite waard. De waterval op zich is niet heel spectaculair, de route er naar toe is wel heel erg mooi. Je kunt er heen met de bus, met de mountainbike, te paard of wandelend. M en M kozen voor het paard, R en ik gingen wandelen, het is een tochtje van +/- 7km heen en ook weer terug en is meer dan de moeite waard. Neem wel wat geld mee want het pad loopt over 100m privé terrein. Omgerekend kost je dit ongeveer 1€.

Santa Rita waterval - Salento Omgeving van Santa Rita waterval - Salento

Valle del Cocora (29 dec.)

Onze laatste trip in Salento was een tocht naar Valle del Cocora, hier staan zogenaamde waspalmen. Deze palmbomen worden wel 60m hoog en zijn de grootste palmbomen ter wereld en komen alleen hier in het wild voor. De totale wandeltocht was 11km met ergens in het midden een ontzettend mooi uitzicht. Hoe dat er uit ziet moeten we zelf ook even Googlen want los van het feit dat we onze kuiten de afgelopen dagen al genoeg hadden mishandeld, moesten we ook nog op tijd bij een bus zijn die ons naar Medellin ging brengen…

Waxpalm Valle de Cocoro - Salento