Tagarchief: taganga

Colombia part8: Duiken in Taganga

Net voor vertrek naar Punta Gallinas liepen we door de straten en over de boulevard van Taganga. M. ging informeren naar de tarieven voor het duiken, want zowel M. als R. en M. hebben een PADI duik certificaat. De prijzen waren zo laag dat ik het toch ook maar moest gaan proberen. Waar ik met het klaren van mijn oren regelmatig toch wel moeite heb gehad met het klaren van mijn oren, in een zwembad, met snorkelen en tijdens en na het vliegen was dit het moment om het toch te proberen. Een 3-daagse cursus kostte nog geen 200€, mocht het echt niet lukken dan is dat jammer maar overkomelijk. In elk geval weet ik het dan zeker. Een voordeel van duikschool Nautilus waar ik de cursus ben gaan volgen is dat ze en de goedkoopste waren die ik kon vinden 185€, maar ook dat ze een cabaña hebben op een idyllisch plaatsje waar ik dan gratis kon verblijven.

Duikdag 1 (11 jan.)

‘S ochtends moest ik me rond half 10 melden bij de duikschool, van tevoren even een heerlijk ontbijt op bij Bonzai (aanrader als je in Taganga bent). We zouden 2 of 3 video’s van een serie van 5 gaan kijken die nodig zijn voor het duiken. Een (leen) boek over het duiken: PADI Open Water had ik tijdens de de trip naar de woestijn voor een groot deel al gelezen. Bij de duikschool aangekomen bleek de klas heel klein, enkel 1 andere jongeman deed tegelijkertijd dezelfde cursus. Het bleek al snel een toffe kerel en ook hij bleef slapen in de cabaña. Na het gaar zijn van 3 video’s was het eindelijk tijd om het water op te gaan zoeken. Ook de 3 anderen hadden dezelfde boot, nog steeds waren we maar met een klein groepje. Omdat we maar met 2 leerlingen waren gingen we heel snel door de oefenstof en konden we de tweede duik (je doet 2 duiken per dag) al een fundive doen tot 10.9 meter. Man wat heb ik de laatste jaren veel gemist, ben op best wat duik plaatsen geweest, maar vanwege mijn oren en eeuwig verstopte neus dit onterecht niet gedaan. Klein detail… tijdens de tweede fundive was overigens wel mijn lucht op en moest ik naar boven op de tweede slang van de instructeur. Hebben we dat ook weer geoefend, is helemaal niet eng overigens.

Waar Daniel (duikbuddy uit de UK) en ik bij de cabaña bleven slapen, samen met de eigenaar van de cabaña en 2 Argentijnse jongemannen die de nacht er al door hadden gebracht, ging de rest terug naar Taganga, dit keer dus een echt afscheid. Of toch niet…

Na een werkelijk fantastische zonsondergang werd het al snel donker. In het donker kwam er een boot aan met een paar mensen die aan land kwamen en iemand die in de boot bleef. Nog wat extra gasten dacht ik eerst, dat bleek niet het geval. Ik heb in het donker niet goed gezien wie er aan land waren gekomen, maar D. zei dat het politie was op zoek naar een gestoorde man met een geweer die in de buurt zou zijn. Als we geweerschoten zouden horen moesten we snel onze spullen pakken en naar de boot rennen, ook mochten we in de boot wachten. Met 5 man zaten we in de cabaña te wachten totdat we meer te horen kregen. Het licht van de telefoons e.d. moest uit en we moesten fluisteren. Gelukkig had ik een papaya bij me en limoenen en hebben we die nog even buit gemaakt, hij was sowieso lekker, maar op dat moment een sterrenmaaltijd aangezien we nog geen van allen gegeten hadden. In de bossen hoorden we honden blaffen, maar schoten hebben we niet gehoord. Inmiddels was ook duidelijk geworden dat het geen politie was, maar mensen van de duikschool die met een geweer het bos in zijn gegaan om de man te zoeken. Wel werd duidelijk dat ze eigenlijk ook waren gekomen om ons op te halen, vol spanning wachten we nog steeds af. De mannen komen uit het bos en heel even werd er nog gesproken dat het geweer bij ons zou blijven en dat we toch konden blijven. Een paar minuten later werden we verzocht om mee terug te gaan naar Taganga. Wat wel een hele toffe trip terug was, in het water waren miljarden groene lichtjes van de plankton die oplichtte zodra het water in beweging kwam door de boot of door met je handen door het water te bewegen. Eerst werd er langzaam gevaren waarbij er middels een lazer en zaklantaarn de kant nog afgespeurd werd, daarna snel terug naar de kust.

Aangekomen in de duikschool bleek Erin (de dame van de boekingen, uit Schotland) jarig te zijn en werden we getraceerd op een meer dan welkome maaltijd en taart. Tot slot moest er toch nog gezocht worden naar een bed, dit viel niet mee en uiteindelijk ben ik teruggekeerd naar Estación Sudamerica waar nog een hele toffe private room beschikbaar was. Het was maar voor 1 nacht, de volgende nacht zou ik heel waarschijnlijk wel terecht kunnen bij de cabaña, inclusief security.

Cabaña bij Taganga

Duikdag 2 (12 jan.)

Het voordeel van het feit dat we terug waren in Taganga, was dat we de overige 2 video’s al konden kijken in plaats van net voor de examens. De andere 3 hadden ’s ochtends nog een duik en kwam ik bij de duikschool weer tegen, toch geen afscheid dus. D. had besloten niet op de cabaña te slapen en de 2 jongens uit Argentinië waren daar ook niet meer, maar ik wilde nog wel graag terug. Omdat we op een andere plaats gingen duiken kwamen we niet meer bij de cabaña, ik zou nog wel verder kunnen met een vissersboot die mij daar af zou zetten.

De instructeur van de eerste dag was ziek en dus kregen we een nieuwe, ook een aardige kerel. Ook dit keer gingen we snel door de opdrachten en hadden we veel fundive time. De maximale diepte was nu iets van 16m. De eerste duik zagen we veel vissen en was het mooi, de tweede duik was wat dat betreft matig, maar toen we boven kwamen was de zon ook al net onder. Doordat we in totaal met 14 man op de boot zaten duurde het ook allemaal wat langer.

Uiteindelijk was er geen vissersboot en was het verblijven op de cabaña dan ook niet meer mogelijk. Helaas dus en dus maar weer terug naar Estación Sudamerica.

Duikdag 3 – examendag (13 jan.)

Nog wat oefeningen, 2 duiken en dan schriftelijk examen. De duiklocatie van de eerste duik was vandaag Isla …., we besloten hier de fundive te doen omdat de andere groep (advanced divers) ook de onderwatercamera bij zich hadden en D. en ik ook wel een foto van onszelf wilde hebben. Het was daar fantastisch, er was wat stroming en daarom gingen we ook iets dieper. Waar je met een Open Water certificaat tot 18 meter diep mag, mag je met advanced tot 30 meter. Wij bleven iets te lang bij de advanced, het was ook zo mooi :). Onze instructeur vond hetzelfde en zag pas heel laat dat we op 29m opeten zaten, oeps.

De tweede duik was weer bij de cabaña in de buurt, toen hebben wij het weten te beperken tot iets meer dan 20m. Ook een hele mooie duik.

In de 3 dagen hebben we vele soorten vissen en koralen gezien. Een paar grote murenen, kogelvissen, een hele grote kreeft (we kregen spontaan honger), maar vooral een hele mooie onderwaterwereld.

Het examen was een eitje, nu is het een paar maanden afwachten voordat het pasje in huis is.

‘S avonds zijn we met D. en de duikinstructeurs eerst bij een van de duikinstructeurs thuis wat gaan drinken. Daarna naar het café “La Mirrador (het uitzicht)” gegaan waar een goed feestje aan de gang was. Daarna naar een café nog hoger gelegen met een nog mooier uitzicht voor de afterparty. De mensen van de duikschool was ik al lang kwijt, maar zo ongeveer het voltallig personeel van het hostel was er wel.

Uitzicht vanaf de tweede Mirrador - Taganga

p.s.: Van de duiken heb ik de foto’s zelf nog niet ontvangen, maar neem maar van mij aan dat het heel mooi was 😉

Logboek Nautilus dive centre - Taganga

Colombia part6: Taganga

Deze blog heeft even op zich laten wachten, zoals een aantal van u mij heeft helpen herinneren. Waar ik deze blogs niet direct met als doel als hoogwaardige travelblogs te schrijven, maar meer als soort van dagboek voor mezelf, blijkt het voor een paar mensen het toch vermakelijk leesvoer. Bij gebrek aan internet en tijd tijdens de reis heb ik bijna alle blogs wel bijgewerkt, maar deze en de laatste ontbrak nog. De aankomende blogs zullen dus vrijwel allemaal tegelijk worden gepubliceerd. Inmiddels ben ik weer thuis, heb ik mijn eerste werkdag er al weer op zitten en vecht ik tegen de jetlag. Mijn hond heeft 4 weken gelogeerd bij mijn ouders, waar mensen bij veel eten groeien naar een model appel of peer, lijkt mijn hond momenteel op het model kroket. Hij is niets tekort gekomen dus. Maar nu terug naar Colombia en wel te verstaan Taganga…

Hostel Crisis (5 jan.)

Waar de andere 3, laten we ze voor het gemak maar even bij naam noemen: Marieke (van de fietstocht), Rick & Michelle (wereldreis koppel en tevens vrienden van Marieke),  nog aan het reizen waren van Cartagena naar Taganga ging ik alvast het hostel verkennen. Een prachtig hostel met even zo mooi zwembad zou het etablissement worden van de komende 2 nachten waarna we zouden vertrekken naar de woestijn. Als het allemaal zo’n feest was, had de titel van dit hoofdstuk niet “Hostel crisis” geheten. Het duurde wel 2 uur voordat men uiteindelijk tijd voor mij had, ondertussen na 1 uur wachten wel een overheerlijke vis gegeten als lunch. Waar we in hostel Divanga een 4-persoonskamer hadden gereserveerd, met 4 personen (kan bijna geen toeval zijn zou je zeggen), dachten ze bij Divanga dat we ook wel samen met 3 andere personen op een 4-persoonskamer wilde mergen. Nee Franse arrogante teef vrouw van middelbare leeftijd, dat was precies niet de bedoeling, gelukkig zijn de mensen in Colombia heel aardig en behulpzaam en hielp ze met een oplossing of ging ze op zoek naar een ander hostel in de buurt (zoals men dat in Colombia doet), ow nee deze bitch kwam uit Frankrijk en heeft zich niet goed geïntegreerd. Kijk dan kunnen wij ons ook soepel opstellen en ons aansluiten bij de andere 3, maar we hadden onze eigen redenen dat we een 4-persoonskamer wilde en die waren vooral van praktische aard met bagage en zo. Via sms hield ik contact M. en ook die waren not amused. Via booking.com en hostel gevonden waar men nog wel een 4-persoonskamer beschikbaar zou moeten hebben: Hostel Estación Sudamerica. Voor de zekerheid ging ik er eerst maar even langs om zeker te weten dat er nog plaats zou zijn en dat het niet bijvoorbeeld aanbod zou zijn dat niet meer beschikbaar was, zoals wel eens voor blijkt te komen in het hoogseizoen van Colombia. De stokbrood nimf eigenaresse vroeg wel even of we definitief uit wilde checken zodat ze de bedden weer kon plaatsen op hostelworld, neeeeh tuurlijk niet, eerst een nieuw bed voordat we oude flipflops weggooien. Ondertussen nog wat sms-contact met M. over andere hostels en of Sudamerica wel een zwembad heeft, volgens booking.com zou dat wel zo zijn en dus werd ik al betiteld als een soort van held.

De 4-persoonskamer was in elk geval voor 1 nacht beschikbaar en het zwembad was ook aanwezig, ook al leek het meer op een vierkante drinkbak van mijn hond. Klein en ook niet al te schoon. Het goede nieuws was, we waren in Taganga, in een 4-persoonskamer en het hostel had ook nog een bar. We hebben die avond behoorlijk wat biertjes en glaasjes rum op, wat dansjes gedaan en onszelf hiermee onvergetelijk gemaakt bij het hostel personeel. Helaas ging het dansen recht boven onze kamer nog wat uurtjes door terwijl wij al een oogje toe probeerde te knijpen. Waar ik in een soort van coma ben beland, ging dit niet voor iedereen op, de andere 3 waren al behoorlijk klaar met het hostel.

Heerlijke lunch bij Divanga Gezellig avondje

Taganga dag 2 (6 jan.)

De dag voor de trip naar Punta Gallinas moesten we het tweede deel van de trip nog betalen. We gingen dus op bezoek bij de vestiging van Magic Tour in Taganga, tevens de gelegenheid om de reservering nog eens door te nemen. Verassing, we hebben een 3-daagse trip geboekt dacht men, waar wij dachten 4 dagen gereserveerd te hebben. Dus maar weer even handen en voeten Spaans om dit recht te trekken, paar miljoen betaald (2e 50% + 100k p.p.voor extra dag) en het was helemaal in orde :). Om 04:30 uur worden we bij het hostel opgepikt, phoe uitslapen zit er deze vakantie niet veel in.

Tijd voor een lunch bij Cafe Bonsai, een aanrader volgens de reisgidsen en Tripadvisor en terecht, ook namens mij een aanrader dus. Na de lunch was het tijd om de boulevard en de rest van Taganga eens beter te gaan bekijken. Waar we al gelezen hadden dat Taganga een backpackersplaats wordt genoemd, viel het al snel op dat er veel duikshops zijn. Voor mij niet zo interessant want ik kan niet duiken en heb al snel last van mijn oren, maar de andere 3 zijn in het gelukkige bezit van een PADI. Informeren naar de prijzen dus, wow wat is dat goedkoop hier. Ik de stoute slippers aangetrokken en ook maar geïnformeerd naar de kosten voor het doen van een PADI-cursus. Nog geen €185,- voor 3 dagen, tja dan ga je toch twijfelen, zo goedkoop. Nog even rondje langs verschillende duikshops om te informeren en inmiddels ervan overtuigd dat ik deze kans niet moet laten schieten, in het slechtste geval ben ik het geld kwijt maar weet ik wel dat ik echt niet kan duiken. Terug naar de eerste duikschool, niet de meest professionele maar wel de goedkoopste en heel vriendelijk en informeel en tevens als voordeel dat ze een cabaña hebben waar we gratis mogen overnachten. Op maandag 11 januari start ik met de cursus, eerst nog een paar dagen naar de woestijn.

Nog even een paar uurtjes relaxen, dineren bij Maria’s Baguette, ook een aanrader en dan op tijd naar bed want we moeten vroeg op. We hebben een andere 4-persoonskamer gekregen omdat de kamer van de vorige dag niet meer beschikbaar was, dit was overigens vooraf al aangegeven. De kamer was idd ook een 4-persoonskamer, maar wel een stuk minder dan de vorige voor dezelfde prijs. Helaas hield men ook deze nacht niet rustig en hebben we niet allemaal heel goed geslapen.

30cm broodje bij Maria's Baquette

Nieuwe grafitti bij hostel Estación Sudamerica