Colombia part3: Medellin

Gelukkig was ik in Medellin wel goed voorbereid, dankzij M. heb ik in de bus richting Salento al een kamer geboekt bij een prima hostel. Medellin is de 2e stad van Colombia met zo’n 3 miljoen inwoners, ook wel bekend vanwege de drugsgerelateerde hobbies van Pablo Escobar. Ik heb nog nooit zoveel kerstverlichting en andere versieringen in mijn leven bij elkaar gezien. Elke paar meter hangt of staat er wel een versiering voorzien van lampjes in de mooiste kleuren. Hier vierden wij net als vele anderen Feliz año nueves (oud & nieuw).

Drukte rondom jaarwisseling

Rond de jaarwisseling is het ontzettend druk in Medellin, vele toeristen uit het buitenland maar ook uit Colombia vieren hier Oud en Nieuw. Om er te komen moesten wij met de bus van Salento naar Medellin, een ritje van zo’n 5 uur waarvan de laatste meer dan spannend waren te noemen. De busrit met een buschauffeur met ambities als F1-coureur, hele smalle donkere wegen waarbij een lang stuk rechtdoor maximaal 100 meter is en tegenliggers die uit het niets opdoemen terwijl ons busje op hun weghelft reed, kan misschien wel het beste vergeleken worden met een hele lang rit in de breakdance.

Slapen op een boot (29 dec.)

Vervoer tussen verschillende steden moet je goed plannen in Colombia is al wel gebleken, zo kwamen M en M er achter dat we een dag eerder moesten vertrekken naar Medellin dan gepland. R heeft in het overvolle Medellin een hostel gevonden op een boot, helemaal super dus. Daar aangekomen bleek het niet een boot maar een gewoon, ook wel prima hostel. Een foutje in de gegevens van Booking.com dus. Enig klein puntje van kritiek is dat mijn matras net zo zacht was als een plank multiplex en ik heb dus niet heel goed geslapen, maar de rest wel hoor.

Shoppen, Botero plein, museum en cocktails (30 dec.)

Nadat we zijn verhuist van het toch niet boot hostel naar het veel betere en tevens beter gelegen hostel Cocobamboo zijn we met de bovengrondse metro naar het winkelgebied van Medellin. Hier hebben we rond gelopen en rond gekeken in de vele winkels met als tijdelijke eindbestemming plaza Botero waar we vers fruit aten op een grasveld. Hierna zijn R en ik naar het Botero museum gegaan (waar ik ook al was geweest in Bogota, deze in Medellin is mooier) en de dames gingen shoppen. Een horloge schijn je hier dus te kunnen kopen voor $5000 (ongeveer €1,45). ‘S avonds vonden we nog een terras aan het parque Lleras waar we later ook oud en nieuw zouden vieren, hier kochten we meerdere malen 3 grote cocktails voor $25000 (€7,26) per 3. De dag was zeer geslaagd.

Bronzen hand door Fernando Botero  Bekend schilderij van Fernando Botero

El Peñon de Guatapé en carnaval in Guatapé (31 dec.)

El Peñon de Guatapé is een grote steen waar je op kunt klimmen met in totaal 740 traptreden naar het hoogste punt. Vanaf daar heb je een prachtig uitzicht over een stuwmeer en de rest van het dal. Tussen het dorp en de steen rijden o.a. Tuktuks die wij ook als vervoersmiddel hebben gebruikt, met 4 personen + chauffeur op 1 tuktuk gaat net. Waar we al een vermoeden hadden toen we aan het parque Guatapé aan het lunchen waren dat er een evenement aanstaande was, bleek bij terugkomst van de kei dat Carnaval in volle gang was. Er was een heuse optocht met verklede groepen en heel het dorp was er voor uitgelopen. Het publiek was niet verkleed en er ging wat minder bier doorheen maar verder leek het exact op ons carnaval in Brabant. Op de terugweg naar Medellin hebben we de laatste 10 seconden voor 18:00 uur (00:00 uur in NL) afgeteld en iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst, iets wat bij de andere mensen in de bus op zijn minst vreemd over kwam.

image Stuwmeer vanaf El Peñol Guatapé - Medellin Carnaval in Guatapé - MedellinCarnaval in Guatapé - Medellin

Feliz año nuevo (Oud & Nieuw)

Oud en nieuw in Medellin was top. Waar heel veel Colombianen O&N thuis vieren, zaten wij in een regio waar van alles te doen was. Hele straten waren afgezet en stonden vol met meubilair en buvetten, om hier deel van uit te mogen maken moest je echter al wel kaartjes hebben gekocht bleek. Wij hebben eerst onbeperkt pasta gegeten in de straat van ons hostel, dat kwam wat langzaam op gang omdat ze niet op de drukte waren voorbereid. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een plek om Oud en Nieuw zelf te vieren. Uiteindelijk kwamen we uit in een café waar de muziek veel te hard stond, maar dat is normaal voor Colombiaanse begrippen. Hier hebben we een kannetje of 3 Sangria op, waar we ook om 00:00 uur mee hebben getoast bij gebrek aan Champagne in het café. M had nog wel sterretjes meegenomen uit NL, naast een paar kleine fonteinen was dat ook het vuurwerk wel, dat blijkt hier niet zo’n ding te zijn, wat mij betreft prima :). Daarna hebben we ons verplaatst naar de straat waar volop werd gedanst en waar we nog een groep van 8 Nederlandse jonge mannen tegen kwamen. Daar meteen weer wat tips op gedaan. Waar ik eigenlijk niet meer van plan was om naar Cartagena te gaan en meteen de bus te nemen naar Santa Marta omdat ik nog geen slaapplaats had in Cartagena en alles vol bleek te zitten, bleek dit toch wel echt een must do. Daarover later meer in de volgende blogpost. Eenmaal de rekening betaald bij het café van iets meer dan €7,- p.p. voor de hele avond Sangria drinken, vertrokken we naar parque Lleras waar iedereen stond de dansen op de muziek van een klein bandje die op een verhoging wat stonden te spelen. Hier en daar werden uit café’s en een snackbar zo nu en dan wat biertjes gehaald. Het was echt ontzettend gezellig. Zoals de mensen die mij kennen wel weten heb ik op dat soort momenten wat moeite met naar huis gaan, waar M, M en R besloten wel te gaan bleef ik nog even, ik had toch een eigen kamer. Het verhaal werd er niet beter op, zo goed als alles was rond 3 uur gesloten, uiteindelijk zag ik dat zelf ook in en ben ik maar naar huis gewandeld.

Oud en Nieuw in het land van Plastic fantastic - MedellinFeliz año nuevo en parque Lleras

Rustig begin in 2016 (1 jan.)

Op 1 jan. blijkt echt vrijwel alles gesloten, na uitgecheckt te hebben in het hostel hebben we onze backpacks daar laten staan en zijn we rond gaan lopen op zoek naar eten en wat te doen in de buurt van het hostel. Uiteindelijk zijn we beland in een pizzeria die de oven kennelijk niet heet genoeg had gestookt, 3 van de 4 pizza’s waren best lekker, dat was voldoende voor ons 4-en. De rest van de middag hebben we het kaartspel Uno gespeeld in de pizzeria terwijl buiten een tropische bui naar beneden kwam. Einde van de middag terug naar het hostel waarna een taxi ons bracht naar het vliegveld voor onze vlucht naar Cartagena…