Colombia part6: Taganga

Deze blog heeft even op zich laten wachten, zoals een aantal van u mij heeft helpen herinneren. Waar ik deze blogs niet direct met als doel als hoogwaardige travelblogs te schrijven, maar meer als soort van dagboek voor mezelf, blijkt het voor een paar mensen het toch vermakelijk leesvoer. Bij gebrek aan internet en tijd tijdens de reis heb ik bijna alle blogs wel bijgewerkt, maar deze en de laatste ontbrak nog. De aankomende blogs zullen dus vrijwel allemaal tegelijk worden gepubliceerd. Inmiddels ben ik weer thuis, heb ik mijn eerste werkdag er al weer op zitten en vecht ik tegen de jetlag. Mijn hond heeft 4 weken gelogeerd bij mijn ouders, waar mensen bij veel eten groeien naar een model appel of peer, lijkt mijn hond momenteel op het model kroket. Hij is niets tekort gekomen dus. Maar nu terug naar Colombia en wel te verstaan Taganga…

Hostel Crisis (5 jan.)

Waar de andere 3, laten we ze voor het gemak maar even bij naam noemen: Marieke (van de fietstocht), Rick & Michelle (wereldreis koppel en tevens vrienden van Marieke),  nog aan het reizen waren van Cartagena naar Taganga ging ik alvast het hostel verkennen. Een prachtig hostel met even zo mooi zwembad zou het etablissement worden van de komende 2 nachten waarna we zouden vertrekken naar de woestijn. Als het allemaal zo’n feest was, had de titel van dit hoofdstuk niet “Hostel crisis” geheten. Het duurde wel 2 uur voordat men uiteindelijk tijd voor mij had, ondertussen na 1 uur wachten wel een overheerlijke vis gegeten als lunch. Waar we in hostel Divanga een 4-persoonskamer hadden gereserveerd, met 4 personen (kan bijna geen toeval zijn zou je zeggen), dachten ze bij Divanga dat we ook wel samen met 3 andere personen op een 4-persoonskamer wilde mergen. Nee Franse arrogante teef vrouw van middelbare leeftijd, dat was precies niet de bedoeling, gelukkig zijn de mensen in Colombia heel aardig en behulpzaam en hielp ze met een oplossing of ging ze op zoek naar een ander hostel in de buurt (zoals men dat in Colombia doet), ow nee deze bitch kwam uit Frankrijk en heeft zich niet goed geïntegreerd. Kijk dan kunnen wij ons ook soepel opstellen en ons aansluiten bij de andere 3, maar we hadden onze eigen redenen dat we een 4-persoonskamer wilde en die waren vooral van praktische aard met bagage en zo. Via sms hield ik contact M. en ook die waren not amused. Via booking.com en hostel gevonden waar men nog wel een 4-persoonskamer beschikbaar zou moeten hebben: Hostel Estación Sudamerica. Voor de zekerheid ging ik er eerst maar even langs om zeker te weten dat er nog plaats zou zijn en dat het niet bijvoorbeeld aanbod zou zijn dat niet meer beschikbaar was, zoals wel eens voor blijkt te komen in het hoogseizoen van Colombia. De stokbrood nimf eigenaresse vroeg wel even of we definitief uit wilde checken zodat ze de bedden weer kon plaatsen op hostelworld, neeeeh tuurlijk niet, eerst een nieuw bed voordat we oude flipflops weggooien. Ondertussen nog wat sms-contact met M. over andere hostels en of Sudamerica wel een zwembad heeft, volgens booking.com zou dat wel zo zijn en dus werd ik al betiteld als een soort van held.

De 4-persoonskamer was in elk geval voor 1 nacht beschikbaar en het zwembad was ook aanwezig, ook al leek het meer op een vierkante drinkbak van mijn hond. Klein en ook niet al te schoon. Het goede nieuws was, we waren in Taganga, in een 4-persoonskamer en het hostel had ook nog een bar. We hebben die avond behoorlijk wat biertjes en glaasjes rum op, wat dansjes gedaan en onszelf hiermee onvergetelijk gemaakt bij het hostel personeel. Helaas ging het dansen recht boven onze kamer nog wat uurtjes door terwijl wij al een oogje toe probeerde te knijpen. Waar ik in een soort van coma ben beland, ging dit niet voor iedereen op, de andere 3 waren al behoorlijk klaar met het hostel.

Heerlijke lunch bij Divanga Gezellig avondje

Taganga dag 2 (6 jan.)

De dag voor de trip naar Punta Gallinas moesten we het tweede deel van de trip nog betalen. We gingen dus op bezoek bij de vestiging van Magic Tour in Taganga, tevens de gelegenheid om de reservering nog eens door te nemen. Verassing, we hebben een 3-daagse trip geboekt dacht men, waar wij dachten 4 dagen gereserveerd te hebben. Dus maar weer even handen en voeten Spaans om dit recht te trekken, paar miljoen betaald (2e 50% + 100k p.p.voor extra dag) en het was helemaal in orde :). Om 04:30 uur worden we bij het hostel opgepikt, phoe uitslapen zit er deze vakantie niet veel in.

Tijd voor een lunch bij Cafe Bonsai, een aanrader volgens de reisgidsen en Tripadvisor en terecht, ook namens mij een aanrader dus. Na de lunch was het tijd om de boulevard en de rest van Taganga eens beter te gaan bekijken. Waar we al gelezen hadden dat Taganga een backpackersplaats wordt genoemd, viel het al snel op dat er veel duikshops zijn. Voor mij niet zo interessant want ik kan niet duiken en heb al snel last van mijn oren, maar de andere 3 zijn in het gelukkige bezit van een PADI. Informeren naar de prijzen dus, wow wat is dat goedkoop hier. Ik de stoute slippers aangetrokken en ook maar geïnformeerd naar de kosten voor het doen van een PADI-cursus. Nog geen €185,- voor 3 dagen, tja dan ga je toch twijfelen, zo goedkoop. Nog even rondje langs verschillende duikshops om te informeren en inmiddels ervan overtuigd dat ik deze kans niet moet laten schieten, in het slechtste geval ben ik het geld kwijt maar weet ik wel dat ik echt niet kan duiken. Terug naar de eerste duikschool, niet de meest professionele maar wel de goedkoopste en heel vriendelijk en informeel en tevens als voordeel dat ze een cabaña hebben waar we gratis mogen overnachten. Op maandag 11 januari start ik met de cursus, eerst nog een paar dagen naar de woestijn.

Nog even een paar uurtjes relaxen, dineren bij Maria’s Baguette, ook een aanrader en dan op tijd naar bed want we moeten vroeg op. We hebben een andere 4-persoonskamer gekregen omdat de kamer van de vorige dag niet meer beschikbaar was, dit was overigens vooraf al aangegeven. De kamer was idd ook een 4-persoonskamer, maar wel een stuk minder dan de vorige voor dezelfde prijs. Helaas hield men ook deze nacht niet rustig en hebben we niet allemaal heel goed geslapen.

30cm broodje bij Maria's Baquette

Nieuwe grafitti bij hostel Estación Sudamerica